Oostvoornsemeer (OVM) 2025 Blog
Via deze pagina wil ik de avonturen van de leden op het OVM 2025 vastleggen.
We hebben besloten in ons jaarlijks overleg om vaker op het OVM te gaan vissen. De mening is als je regelmatig gaat, leer je het water kennen en stijgen de kansen om een mooie forel te vangen.
Dag 1 12 januari 2025:
Deze dag was de aftrap. Met 7 leden gaan vissen. We starten om 9 uur in de ochtend. Het was zowaar een prachtdag en daar bleef het ook bij. Glashelder water. je kon tot zeker 5 meter diep de bodem zien.
Ik vissend uit de bellyboot heb 1 vis zien draaien, grote kolk. aanwerpen leidde niet tot een aanbeet.
Zo was eigenlijk de hele dag, pracht weer, een mooie visdag, maar niemand ving vis.
Dag 2; 26 januari
Deze dag waren er 9 leden met een paar ervaren OVM vissers bij ons. We zijn pas om 14:00hr gaan vissen Iets meer wind en wat kouder dan de eerste keer.
Dit keer werd er hoofdzakelijk in het ondiepe gevist of vanaf de dammen. Ondanks een vangend patroon volgens Calvin werd er weer niets gevangen. Een paar leden hadden wel een aanbeet. De vis was duidelijk voorzichtig en traag.
Dus ook deze dag is er niets gevangen.
Dag 3; 9 februari
Vandaag waren we met 5 leden om e gaan vissen. Weer was rustiger dan voorspeld. We konden dus mooi langs de dammen links en rechts van de loswal vissen.
Dit keer zijn er 4 vissen gevangen. 2 personen hadden er ieder 2. De andere 3 vingen weer niets.
Een mooie beekridder zat erbij. Ook werd er een mooie regenboog man gevangen op kleur en een haakbek.
Kortom de vangsten beginnen te komen. over 2 weken gaan we weer. Kijken of we meer kunnen vangen.
Dag 4; 23 februari
Weer met de groep gevist. Ging toch weer slechter. Jan H een beginnende vliegvisser heeft er zowaar 1 gevangen. Uiteraard kon het hele viswater dit horen.
De andere hadden dit geluk niet. Er is nog 1 vis verspeeld, deze ging er met een grote sprong ervan door waardoor de haak losschoot.
Het gaat tot nu best moeizaam om vis te vangen vanaf de kant.
Dag 5; 9 maart
Vandaag met 6 man gevist. Van voor naar achteren glopen en gevist. Van de loswal tot aan de Kreek gevist. Geen aanbeet gehad. Bij terugkomst had een lid een zalmpje gevangen.
Zalmpjes zijn te herkennen: door de diep gevorkte staart. Lange zijvinnen en stippels boven de zijlijn en ook vaak minder dan andere forellen.
Dag 6; 23 maart
Waren maar met 4 man. Er zijn totaal 13 vissen gevangen. Saiblingen en bruine forel door elkaar. Was te verwachten, de woensdag ervoor was er namelijk vis uitgezet.
We zullen zien of dit in april doorzet.
Het eerste uitje sinds tijden georganiseerd door René, was een doorslaand succes. Op 22 augustus, stonden we met 18 man aan de waterkant, zonnig maar niet te, wat wil je nog meer. De nieuwe leden waren meer dan welkom en werden goed op weg geholpen. Niet dat het echt nodig was. Ze hebben lekker gevangen. Rene liep als een moeder kloek langs de waterkant. Wakend dat iedereen het naar zijn zin had. Al snel was duidelijk dat dat zijn wakend oog niet meer nodig was en kon ook hij zijn vlieg nat maken.
Frans stond op het gouden stekkie en was het meest succesvol van iedereen. Een enkele avonturier genaamd Gert liep nog veel verder weg en kwam vissend terug. Succesvol genoeg, en ook weer groot. Maar dan hebben we het ook over de mensen die uit deze streek komen.
Als snel schreef ik me in voor de werpcursus van 2019 en werden de eerste stappen gemaakt richting het vangen van mijn eerste forel. En ik moet zeggen, dat als je eenmaal het gevoel te pakken hebt dat het werpen steeds makkelijker en leuker gaat worden.
Met het volgende clubuitje waar ik mij bij aansloot gingen we naar de nieuwe waterweg bij Maassluis. Ook dat bleek een taaie dag, maar gelukkig ving iedereen volgens mij wel zijn visje. Ik had het geluk om zelfs nog een leuke winde te vangen. Deze had ik nog nooit gevangen en was dus zeer welkom. Al met al dus weer een hele leuke dag.
Niet gewend aan grote vis te vangen, aan mijn vliegenhengel, was de spanning ten top. Wat zou er aan het uiteinde hangen? Het vocht voor wat het waard was in ieder geval. Niet veel later zie ik een schim. Het zal toch niet? Maar al snel werd het duidelijk, ik had zowaar een zeelt te pakken. Van wat ik begreep, best uniek aan de vlieg. Nu werd ik nog nerveuzer, gelukkig had ik een net bij me en werd de zeelt ‘vakkundig’ geland. Er loopt altijd wel iemand in het park, maar nu was ik natuurlijk alleen. Het moest dus maar een klassieke vliegvisfoto worden, van vis met reel. Toch maar even meten. Mijn grootse zeelt die ik had gevangen was 47cm, maar deze leek ook erg lang en zwaar. Nou dat had ik goed gezien. 49 cm! Het is gewoon een topvis.
Maar goed die forel moest er toch maar eens van komen. Ik had even niet de gelegenheid om naar het buitenland te gaan, dus zocht ik een forellenvijver op. Het is een beetje vloeken in de kerk, maar ach. Die buitenlandtrip die komt nog wel. Maar goed, daar sta ik dan aan de vijver, eerste uur niks.. tweede uur niks.. derde uur.. tik hangen! een klein forelletje maakt mijn dag goed. Het was lekker weer, dus besluit nog even te blijven. En ja hoor net voordat ik er de brui aan wil geven, bam. Gewoon een keiharde aanbeet. Deze voelde meteen groter als de eerste. En dat blijkt als hij zich voor de eerste keer laat zien. Wat een prachtvis!
kruispunt van een aantal brede vaarten. Ik ben er de eerste keer gaan vissen in april. De vaarten waren na de winter nog niet begroeid met waterplanten en het vissen met een nimf ging prima. De wind uit het westen, in de rug, en het is goed mogelijk om tegen de overgelegen oever aan te vissen, die begroeid is met struiken, waarvan de takken ruim over het water hangen. En daar lagen veel voorns en baarzen. Mijn eerste middag, een uurtje of 3 vissen, sloot ik af met ongeveer 25 vissen, waaronder mooie ruisvoorns, witvoorns en een enkele baars. Een paar weken later, nog steeds in april, met Ton van Deursen en Leen Lock gevist en samen vingen we 100 mooie voorns. Veelbelovend water dus.
weer mogelijk vis te vangen. De plantengroei lijkt nu stabiel en nu zijn de open plekken te vinden waar de vis tussen zit. Met kleine (haakje 18) langzaam zinkende nimfen ving ik op die plekken, waar de ruisvoorns in scholen bij elkaar liggen, in twee uur tijd 20 voorns en natuurlijk ook weer baars, die altijd in is voor een snel gestript nimfje, hoe klein ook. In het voorjaar schiet het onkruid langs de oevers snel omhoog, een stripmand is dan ook aan te bevelen, evenals een schepnet, een flinke ruisvoorn til je niet met 10/100 over het riet heen.
Het Jagerspad ligt een kleine kilometer voorbij de Loete, een plek die bij vliegvissers bekend is als snoekwater. Ik wil onze vrienden van de roofviscommissie niet het gras voor de voeten wegmaaien, maar het Jagerspad en de andere vaarten beloven ook voor vliegvissers goede roofvismogelijkheden.
Ik was woensdag weer naar Bunschoten-Spakenburg gegaan, omdat ik zulke goede herinneringen had aan de zaterdag de 18 e januari 2020 ervoor. We waren er toen met 16 leden van de Vliegvisafdeling van de GHV en we vingen redelijk tot goed.
Ik als voorstander van het “havenstokje”, een door Erik de Noorman doorontwikkelde OVM- vlieg, waarmee ik in Oudewater al heel goede resultaten had behaald. In stromend redelijk bruin water nog wel. De haven van Bunschoten Spakenburg is over het algemeen een stuk helderder en we weten dat er redelijk veel vis zit, waaronder echt mooie voorns en windes. En soms ook roofblei.
Rene had zich uitgesproken voor de Diawlbach, een gemeen vangertje in de haven van Bunschoten, zo hadden we voorgaande keren al eens gemerkt. Daar komt dat Rene ook nog eens een ervaren
We kregen al snel een foto door van Hugo Reijman, die in de Oude haven een mooie ruisvoorn had gevangen. Wij begonnen ook te vangen en het liep gelijk op 1-1, 5-5, 10-10, de enige kans om een voorsprong te nemen was wanneer de ander draadbreuk had en even moest pauzeren om de zaak te herstellen. Maar nadat we beiden ongeveer 10 vissen hadden gevangen was de vaart er een beetje uit. Het was inmiddels lunchtijd en Marius ging ons op kosten van de club trakteren op een bakje kibbeling. Iedereen bij elkaar verzameld rond de vistent en ervaringen uitwisselen. Die waren nog al uiteenlopend, maar iedereen ving vis.
g was daarna snel voorbij. Er was geen duidelijke conclusie te trekken over welke nimf beter
Dankzij onze vismaat Ko zijn het nummer One love van U2 en Baggelhuizen onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zijn digitale sfeerrapportage over ons uitje werd begeleid met dit nummer. Een schot in de roos want 
Zaterdagochtend 5:00 uur. De wekker gaat. Ik heb zo een wekker dat niet tringt of piept, mijn wekker wekt met zachte vogel geluidjes. Ik ben er al jaren aan gewend. Meer daarover straks meer. In ben nog zo moe dat ik zelf geen bakkie pleur neem. Slapen kan in de auto en koffie staat klaar op onze eindbestemming. Visspullen inladen en 5:45 rijd ik met mijn broer richting Baggelhuizen. De weg is uitgestorven.
Het is 8:00 uur als we parkeren voor het vliegviscentrum Baggelhuizen. Prachtige naam. Niets aan gelogen. Het meer van deze vliegvisvereniging is een stukje paradijs in Drenthe. Nu is rondom Assen al snel iets een paradijsje, maar deze plas behoort echt tot de top locaties van Nederland. De visvereniging Baggelhuizen laat zo af en toe collega visverenigingen toe. Wij waren in het weekend van 4 en 5 mei de gelukkigen.
dombo’s zijn die willen bijten. Zo worden de vangsten op peil blijven. Slimme jongens die Baggelhuizernezen. Ze zetten ook groot uit van een goede stam. De vissen zijn sterk. Meerdere keren gingen ze zo heftig door mijn slip dat ik dacht dat er een meter vis aan zat. Maar, hoewel de vis van een mooi formaat was, waren het “slechts” 50-ers en 60-ers.
Ik schat in dat het meer ruim plaats biedt aan 6 à 7 bellyboten en een stuk of tien visser rondom. Wij waren met 4 vissers en 5 bellyboten. En dan was er nog de verdwaalde local aan de kant en op het water. Plaats genoeg voor iedereen. De bellyboters toonden zich van hun beste kant en wisselde ’s middags plek met de vissers aan de wal. Anders gezegd de botenvissers wisselde plek met de walvissers.
Iedereen heeft vissen gevangen van een mooi formaat. Helaas waren er dit weekend ook weer die vissers wiens naam wij liever niet noemen. Die mensen die zo belachelijk veel vangen dat ze een zwarte schaduw werpen op de viskunsten van jezelf. Zeg maar de Voldemorts onder de vliegvissers. Het waren er dit keer drie. Deze drie vingen meer vissen dan de overige zes bij elkaar. Zij zullen niet bij naam genoemd worden.
Maar wat maakt een vistrip nog mooier dan dat er ontberingen getrotseerd moeten worden om de vissen te vangen? Het maakt het heroïsche verhaal van de vliegvisser compleet. En ons verhaal is wat dat betreft over compleet. Het water voelde met een paar graden warm aan. Zo koud was het bijtijds.
openhaard, met goed gezelschap en een lekker drankje te praten over het favoriete onderwerp van het moment “De Booby”. Ik heb deze avond veel geleerd over de symmetrische en de asymmetrische Booby. De Booby met ronde boobies of cilindrische boobies. Boobies in kinderpanty’s. De voorkeuren en voordelen voor grote of kleine Boobies De gewenste haaksteel lengte van de Booby. We hebben het er zelfs over gehad of een knipogende, lekke Booby nog kan vangen of niet. Nadat al deze wijsheden uitgewisseld waren, was de conclusie dat de chartreuse Booby de vanger was. Maar ja, dat wisten we al.
Het Oostvoornse meer ontstond in 1966 toen in het Brielse Gat een tweede dam werd aangelegd. De eerste dam in het Brielse Gat was in 1950 aangelegd, waardoor de Brielse Maas werd afgesloten van de Noordzee en het Brielsemeer ontstond. Uit het Oostvoornse meer is zand gewonnen om de Maasvlakte op te spuiten. De dam tussen de Noordzee en het Oostvoornse meer is een beschermd natuurgebied. Vanuit het Beerkanaal wordt zout water in het Oostvoornse Meer gepompt, zodat het water zouter wordt, het zicht zal verbeteren en er meer specifieke flora en fauna kan ontstaan.
Het vliegvissen gebeurt meestal met als startpunt de zogenaamde Loswal aan de Noordoever (dat is de aanduiding die GoogleMaps ook gebruikt) Voordeel is dat daar een goede parkeerplaats is met voldoende ruimte. Ten tweede is het daar een voordeel dat er direct twee makkelijk te bereiken dammen liggen, waarvandaan naar het diepe water gevist kan worden. Er zijn ook andere plekken, maar in deze review beperk ik me tot de Loswal.
Er zijn meerdere binnenbakken: vanaf de loswal gezien ligt aan de linkerkant voor het recreatiestrand een kilometers lange binnenbak. Deze bak is minder populair omdat er nogal verschillen in bodemgesteldheid zijn, soms stap je van zand opeens in modder. Daar is een waadstok aan te bevelen, ook omdat de diepte sterk en plotseling kan wisselen, kuilen dus waarin je staand kunt drinken.
De dammetjes zijn een verhaal apart. Ze bestaan uit onregelmatige en scherpe keien. Als je op de dammen gaat vissen is een stripmand bijna een vereiste om je lijnen niet te beschadigen. Er is vrijwel geen ruimte om in het water te gaan staan. Vanaf de loswal kom je makkelijk op het eerste dammetje links. Het water is er helder en niet dieper dan een meter, je loopt er zo op. Vanaf die dam kun je makkelijk in de buitenbak (het diepe meer) vissen. Vlak voor de dam, in het meer, ligt een dieper gat, ook en populaire plek. De dam is kort en een tweede dam ligt er achter. Lange mensen kunnen oversteken, maar het luistert nauw, als het water iets hoger staat loopt je waadpak vol. Af te raden dus. Wil je per se op die dam vissen, dan kun je vanaf het strand oversteken, er staat bordjes op de dam die een veilige route aangeven.
Er worden jaarlijks 6000 regenboogforellen van ongeveer 350 gram uitgezet en een enkele maal ook bruine forellen. Sinds 2009 zwemt er ook een fors aantal seiblingen (kruising tussen bruineforel en beekridder) in het meer. Vliegvissers krijgen hier de kans om een grote sterke regenboogforel te haken die vergeleken wordt met de wilde steelheads uit Noord-Amerika. Maar als er in de warmere maanden met een nimfje of klein streamertje gevist wordt dan is de kans van een haring aan je vlieg zeker niet uitgesloten.
zou doorbrengen, maar Maassluis heeft iets dat het toch de moeite waard maakt. Namelijk veel en relatief grote wintervoorn.
Vanaf de parkeerplaats loop je tegen de Zuidvliet aan, je kunt naar rechts lopen, of je gaat naar links. Die kant loopt na een paar honderd meter dood. Ga je de brug bij dee parkeerplaats over dan kom je na tweehonderd meter aan de Noordvliet. Sla je rechts af dan tref je wat breder water waar een aantal bootjes afgemeerd ligt. Sla je links af blijf dan aan de zuidzijde, daar zijn geen 
winkels en kun je goed werpen. Loop je de zuidzijde verder af, dan passeer je een ophaalbrug en daar ligt “de kom” waar een zijsloot in uitkomt. Die kom is een redelijk goede plek, omdat het daar meestal licht stroomt en je nimf mooi meedrift. Het slootje , langs de Goudsteen, is ook redelijk bevisbaar, ongeveer 60 cm diep en smal, maar er zitten soms verrassende voorns.
Noordvliet en de Zuidvliet ligt rond de 2 meter tot 2,20. Je hebt dus een tip nodig van minstens 2,50. Het beste is om je tip rechtstreeks aan de vliegenlijn te binden, dus ook niet nog eens een leader. Wil je toch iets van een verloop van dikte hebben, knoop dan zelf een meter 16/100 voor je tippet. De tip kun je varieren van 10/100 tot 12/100, dikker is echt niet nodig.
Op dit water is een beetverklikker aan te raden, alleen zeer ervaren vliegvissers vissen op het gevoel, maar dat is een stuk moeilijker dan registeren of je verklikker beweegt. Een klein verklikkertje of een klontje Putty is voldoende want de aanbeten zijn soms heel voorzichtig, je ziet dan niet meer dan een lichte trilling van je verklikker of hij staat een fractie van een seconde stil. Dat is het moment om aan te slaan, niet te wild, zeker niet je hengel optillen maar een flinke “haal” aan je lijn is voldoende om de haak te zetten. Je vist immers met een lichte tip en wintervoorn kan zwaar zijn. Als je de vis hebt gehaakt kun je hem voorzichtig binnen drillen. Een schepnet is geen overbodige luxe want je staat op de kademuur en tillen van een voorn van 25 cm aan 12/100 lukt meestal niet.
Nog even wat praktische informatie: je loopt in het centrum van Maassluis en ook hier geldt meer dan anders dat je veel mensen achter je langs hebt. Voorzichtig dus. Maar het is ook hinderlijk als je bij je back-cast steeds met je tungstennimf tegen de ruiten van de huizen aan tikt, leer je aan om in diagonaal te werpen.
Er staat altijd een beetje stroming in het water, het aardige daarvan is, dat je je lijn gewoon kunt laten driften. Ook hier zijn de aanbeten weer nauwelijks zichtbaar, een lichte trilling van je beetverklikker is vaak het enige dat je ziet. Licht vissen is een aanrader. Qua soorten nimfen kun je het gebruikelijke repertoire uitproberen, maar mijn indruk is dat een nimf met wat kleur erin het net iets beter doet. Omdat het relatief ondiep is kun je met kleine en wat lichtere nimfen goed vissen. Dat betekent dat je ook met een minimale beetverklikker uit de voeten kunt.
Bij de ervaren Zoeterwoude-gangers is de bakker een begrip, je kunt je er even opwarmen bij een kop koffie. En, aan de foto’s is het goed te zien, net als in Maassluis sta je weer midden in de bebouwde kom, veel fietsers en wandelaars achter je. Maar de ervaring is dat de omwonenden er over het algemeen geen probleem van maken als je daar vist. Tenminste, zolang je niet over hun bruggetjes op hun erven komt, dat wordt niet gewaardeerd, ook niet als je lijn in hun tuin is komen vast te zitten.